Polish English German

Gruźlica skóry jest jedną z postaci gruźlicy pozapłucnej, która ma przewlekły charakter. Gruźlica skóry może występować jako samodzielna choroba, może też towarzyszyć gruźlicy płuc lub innych narządów wewnętrznych.

Objawy:

  • Gruźlica toczniowa (toczeń gruźliczy, wilk) charakteryzuje się przewlekłym przebiegiem z licznymi nawrotami. Jest najczęściej spotykaną postacią gruźlicy skóry. Zmiany skórne złożone są z tzw. guzków toczniowych (miękkich, żółtobrunatnych), które umiejscawiają się z reguły na twarzy, zajmując błony śluzowe jamy ustnej i nosa.
  • Gruźlica brodawkująca skóry - brodawkowaty, rogowaciejący wykwit, szerzący się obwodowo. Początkowo może przypominać pospolitą brodawkę, od której różni się tylko naciekiem zapalnym u podstawy. Z czasem występują też rozległe zniekształcenia. Może pojawić się stan zapalny sąsiednich naczyń i węzłów limfatycznych.
  • Gruźlica guzkowo-zgorzelinowa skóry - rozsiane na skórze, liczne wykwity guzkowe, które mogą ulec martwicy i wytworzyć owrzodzenia. Umiejscawiają się zazwyczaj na wyprostnych powierzchniach kończyn.
  • Gruźlica liszajowata skóry - symetryczny wysiew drobnych, różowych grudek, skupiających się lecz nie zlewających się ze sobą. Nie daje dolegliwości subiektywnych. Choroba nie pozostawia blizn.
  • Gruźlica prosówkowa skóry - zły stan ogólny, gorączka, różne wykwity skórne (grudki, guzki ulegające rozpadowi, zmiany krwotoczne) rozsiane na powierzchni całej skóry.
  • Gruźlica rozpływna skóry - z reguły zlokalizowana w okolicach podżuchwowych i z boku szyi, u dzieci czasem powyżej kącika ust. Czasami też w okolicy pachwin, mostka lub pośladków. Często pojawiają się blizny na mostku.
  • Gruźlica wrzodziejąca skóry - określa się tak trzy postacie gruźlicy skóry, w których głównym objawem jest owrzodzenie;
  1. gruźlica wrzodziejąca pierwotna, tzw. skórny zespół pierwotny - w miejscu wniknięcia zarazka wytwarza się owrzodzenie oraz powiększają się okoliczne węzły chłonne;
  2. gruźlica wrzodziejąca z nadkażenia - owrzodzenie na podłożu naciekowym, powiększenie okolicznych węzłów chłonnych (przypomina kiłową zmianę pierwotną);
  3. gruźlica wrzodziejąca z samonadkażenia - owrzodzenia pojawiające się na błonie śluzowej jamy ustnej, wardze, ujściu cewki moczowej i skórze w okolicy odbytu.

Przyczyny:

  • Gruźlicę skóry: toczniową, rozpływną, brodawkującą, wrzodziejącą lub też w postaci rozsianej wywołuje prątek gruźliczy - Mycobacterium tuberculosis, przeważnie typu ludzkiego, rzadziej typu zwierzęcego.
  • Gruźlica skóry pojawia się z reguły u osób, które chorowały na gruźlicę narządów wewnętrznych.
  • Zakażenie rozprzestrzenia się za pomocą dróg krwionośnych, chłonki (czyli limfy) lub przez bezpośrednią styczność z osobą chorą.
  • Gruźlica toczniowa - jest z reguły następstwem infekcji, do której dochodzi drogą kropelkową poprzez błonę śluzową nosa, skąd choroba rozszerza się na skórę twarzy. Choroba rozpoczyna się w dzieciństwie i pozostawia po sobie owrzodzenia oraz nierówne blizny, w obrębie których po latach infekcja może ulec wznowieniu. Późnym powikłaniem gruźlicy toczniowej może być rak kolczystokomórkowy skóry
  • Gruźlica brodawkująca skóry - często jest następstwem zakażenia prątkiem typu bydlęcego (np. u rolników). Chorobą zakazić się też można w czasie wykonywania sekcji zwłok.
  • Gruźlica guzkowo-zgorzelinowa skóry - hiperergia - nadmiernie silna reakcją na tuberkulinę.
  • Gruźlica liszajowata skóry - następstwo działania toksyn, pochodzących z rozpadu prątków w ogniskach gruźliczych w narządach wewnętrznych. Pojawia się u osób w dobrym stanie ogólnym, czasem po próbie tuberkulinowej lub w toku leczenia przeciwgruźliczego.
  • Gruźlica prosówkowa skóry - pojawia się w wyniku uogólnionego, krwiopochodnego wysiewu prątków gruźlicy do skóry.
  • Gruźlica rozpływna skóry - pojawienie się w tkance podskórnej guzowatego nacieku, który z czasem ulega rozmiękczeniu lub wytwarza przetoki, z których wydobywa się niewielka wydzielina ropna.
  • Gruźlica wrzodziejąca skóry:
  1. gruźlica wrzodziejąca pierwotna, tzw. skórny zespół pierwotny, występujący u niemowląt i małych dzieci, które pierwszy raz zetknęły się z gruźlicą;
  2. gruźlica wrzodziejąca z nadkażenia występuje u osób o bardzo dużej odporności, które uległy groźnej infekcji;
  3. gruźlica wrzodziejąca z samonadkażenia występuje u osób z ciężką rozpadową gruźlicą narządów wewnętrznych. Zakażenie następuje przez wydobywającą się przez otwory naturalną wydzielinę obfitującą w prątki gruźlicy.

Zalecenia:

  • Leczenie jest przewlekłe i długotrwałe.
  • Przy każdym zakażeniu gruźlicą niezbędne jest dokładne zbadanie środowiska domowego (rodzina).
  • Leczenie prowadzi się przy użyciu specjalnych leków przeciwgruźliczych. W leczeniu gruźlicy stosuje się zawsze kilka leków jednocześnie w celu zmniejszenia prawdopodobieństwa uodpornienia się bakterii na któryś z preparatów.
Data dodania: 
09/09/2015